ارغوان با صدای هزار هزارتا گنجشگ که داشتن جان عشاق شجریان رو زمزمه میکردن بیدار شد، رفت کنار پنجره و صورتش رو چسبوند به شیشه و گرمای صورتش شوق زندگی رو انژکسیون کرد تو رگ سرد پنجره، پنجره جونگ رفت و

و من یک روز مردم. چَشمم را بستم و دراز به دراز افتادم در آغوشش و جهان من پایان گرفت. روحم در هزار توی تنش گم شد، عطر گیسوانش تن نزارم را در بر گرفت و من دیگر خودم نبودم. من، او شده بودم.

بچه که بودم نقاش ها را دوست داشتم آخر زن همسایه که سیگار می کشید و ماتیک میزد و بوی خوب میداد و مینی ژوپ می پوشید، همیشه دستهایش رنگی بود و گلها را نقاشی میکرد و خانه های سفید را و گاهی وقتها دختر های لخت را. بزرگتر که شدم شاعر ها را هم دوست داشتم، همان ها که حرف های خوب میزدند و دنیا را قشنگ تصویر ...

ارغوان هن هن کنان و نفس زنان میز تحریر کهنه پدرش را هل داد کنار دیوار و قد کشید به اندازه تمام چنار های راه آبهای خیابان پهلوی، دست دراز کرد و لبه طاقچه پنجره کوچکی را که رو به دیوار حیاط همسایه باز میشد گرفت، می خواست سرک بکشد و از قاب چارچوب خوش تراش پنجره آسمان و پرنده ها را ببیند و همه اینها بها...

آورده اند: شیری بوده سلطان و فرمانفرمای بیشه و جنگل، خسته از اینهمه عدل، بر منش و روال پادشاهان هوس استراحت و گشت گذار میکند و مقدمات و اسباب سفر به چین و ماچین و اقصای غور مهیا نموده و پس از شور و مشورت با خاصان و مشاوران، به اطاعت از نظر و دستور همسر خود خرگوش را نایب السلطنه کرده و بر مسند و جایگ...

بعضی ها را نمی توان دوست نداشت، همینطوری می آیند می نشینند یک گوشه و تا به خودت بیایی میبینی شده اند خانه نشین دلت. بعضی ها را نمی توان دوست نداشت یکهو میبینی یک لبخند زده اند و تو چنان محو آن لبخند از خود بیخود شده ای که کلیدِ درِ دروازه دوست داشتنت را داده ای دستشان و نشانده ای شان بر سَریرِ دلت،

من به ارغوان فکر میکنم ارغوان شال و کلا کرد و رفت و رفت تا رسید به آخرین نقطه تلاقی آسمون و کوهها . بارو بندیلش رو گذاشت زمین و تکیه داد به آسمون .پرنده ها میرفتن تو پرو بمیرن . نهنگ هام سوار آخرین قطار بودن به سمت بوداپست . ارغوان دست دراز کرد خورشید رو بگیره . خون شد و دوید تو رگای آسمون. باد اومد...

#مرثیهء_انارهای_نارس ارغوان دست دراز کرد و یکی یکی انارها رو چید و زیر درخت تکثیر شد به اندازه تمام انارهای نارس که چیده بود . گفت برای انارها فرقی نمی کنه چه فصلی باشه . باید عاشق بشن . همین که عاشق شدن خون به دل میشن ، میرسند. انارایی که عاشق نمیشن طعمشون گس میشه. باید چیدشون . انار رسیده ای افتاد...

خاطره ها این قدرت رو دارن که مثل بمب ساعتی توی یک لحظه خاص منفجر بشن و توی تک تک بافتای بدنت نفوذ کنن ، توی خونت حل بشن وخودشون رو به عمیق ترین و دنج ترین گوشه های ذهنت برسونن ، تنت رو مور مور کنن و در حالی که روی فرش دراز کشیدی و پاهات خنکای سنگای کف اتاق رو حس میکنه و حالتی بین رخوت و نشئگی داری ،...

باید بشه بی مقدمه داستان کسی رو تعریف کرد. مثل داستان ارغوان که دست گل گیسو رو سفت گرفته بود تو دستش به همون سفتی و محکمی که روسری گلدار قرمزش رو زیر چونش گره زده بود و با همه اینها موهای مش کرده ش انگار تاب مستوری و پنهان شدن رو نداشته باشن از گوشه روسری سر خورده بودن روی گونش و میخواستن زخم کهنه ج...

راستش را بخواهید که البته راستش را هم نخواهید فرقی نمی کند چون دیگر از ما گذشته و ای جان برادر کو حس و حال ، در هر صورت چه بخواهید چه نخواهید من نشسته ام اینجا و کلی فکر کرده ام که حرفم را بزنم و سیگار نخی پانصد تومان خرج کرده ام برای این فشار به اعضا و جوارح از آن پایین تا این بالاکه چه بنویسم که خ...

راستش اگر من جای شما بودم همین طور که لم داده بودم روی صندلی و داشتم ناخون هایم را سوهان میکشیدم، با خودم فکر میکردم که این زندگی یک هوا، فقط یک هوا بهترست ازمردن و باز درحالی که ناخون هایم را سوهان میکشیدم بلند میشدم و باروبندیلم را جمع میکردم و هرچه کتاب داشتم میچپاندم توی یک چیزی که همه شان جا بش...

نشسته ام، نشسته که نه، لم داده ام روی مبل و از تراس انارهای حیاط را که کم کم از عشق پاییز خون به دل شده اند تماشا میکنم و دلم غنج میزند برای خرمالو و طعم گسش و در یک گوشه کناری حامد نیک پی است که میخواند "دوستان یک لحظه از من بشنوید تا بگویم حال زار خویش را" و به داشتن تو فکر میکنم، فکر میکنم بدون ا...

سالها قبل، شاید دهها هزار سال پیشتر از این لحظه که اکنون در آن ایستاده ام، ارغوان چشمش را از شوق بوسه ای که بر سیب آدمش زدم بست و دست برد قبلتر از آن که حوا فکر سیب را در سر بپروراند، سیب سهم حوا را چید و از چشم خدا چکید و بر زمین افتاد.ufeff